kontakt | mapa serwisu | newsletter | dodaj wiadomość
O czym trzeba wiedzieć, gdy toczy się sprawa o eksmisję?

Eksmisja z mieszkania może odbyć się wyłącznie na podstawie prawomocnego wyroku sądowego.

Odpowiedź na pozew o eksmisję

Sąd powiadomi nas pisemnie o tym, że wobec nas, naszej rodziny, innych osób mieszkających razem z nami i zameldowanych w lokalu, będzie toczyć się sprawa o eksmisję. Otrzymamy pozew o eksmisję sformułowany przez właściciela lokalu (np. gminę) lub zarządcę zajmowanego przez nas mieszkania (np. spółdzielnię mieszkaniową). W piśmie z sądu dołączonym do pozwu otrzymamy również informację o terminie rozprawy, na której powinniśmy się stawić, żeby mieć jakąkolwiek szansę na ubieganie się o lokal socjalny.

 

W pozwie będzie podany powód eksmisji np. zadłużenie w opłatach za lokal, przemoc wobec współmieszkańców, uzasadnienie i dowody strony wnoszącej pozew. W pouczeniu sąd poinformuje nas, że mamy 14 dni od daty otrzymania pozwu (licząc także soboty i niedziele) na złożenie pisemnej odpowiedzi na pozew. W odpowiedzi na pozew opiszmy, co doprowadziło do sytuacji, z powodu której mamy być eksmitowani oraz jakie działania podejmowaliśmy, żeby temu przeciwdziałać. W tym samym piśmie możemy zwrócić się do sądu o zwolnienie z kosztów sądowych (musimy wówczas dołączyć do pozwu oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania) oraz możemy zwrócić się o ustanowienie dla nas adwokata z urzędu (formularz można pobrać w sądzie lub ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości).

 

Do odpowiedzi na pozew o eksmisję powinniśmy dołączyć dokumenty potwierdzające naszą sytuację i argumenty. Nie zapomnijmy wystąpić o lokal socjalny dla osób wskazanych w pozwie, o ile nie mogą zamieszkać w innym mieszkaniu i są:

  • kobietą w ciąży,
  • osobą niepełnosprawną (z ważnym orzeczeniem o niepełnosprawności),
  • małoletnim (wraz z opiekunami prawnymi),
  • ubezwłasnowolnionym (prawo do lokalu socjalnego posiada również opiekun prawny osoby ubezwłasnowolnionej),
  • osobą obłożnie chorą,
  • emerytem, rencistą spełniającym kryterium uprawniające do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej (osób, których miesięczny dochód na osobę samotnie gospodarującą nie przekracza 634 zł, a w przypadku osób wspólnie gospodarujących - 514 zł)
  • osobą bezrobotną (zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy).

Prośba o lokal socjalny

Jeżeli my lub ktoś z współmieszkańców wskazanych w pozwie o eksmisję spełnia chociaż jedno z wyżej wymienionych kryteriów, koniecznie napiszmy o tym w odpowiedzi na pozew np. że jedna z wymienionych w pozwie osób jest małoletnia, inna bezrobotna itd. i na tej podstawie prośmy sąd o przyznanie prawa do lokalu socjalnego.

 

Warto pamiętać, że to my musimy zadbać o przyznanie nam prawa do lokalu socjalnego. Sąd nie wie o naszej sytuacji i jeżeli nie napiszemy o tym w odpowiedzi na pozew lub złożymy odpowiedź po terminie i nie stawimy się na sprawie, stracimy „dach nad głową”.

 

Uwaga! Prawo do lokalu socjalnego przysługuje wyżej wspomnianym osobom, jeżeli mają być eksmitowane z lokalu komunalnego, mieszkania spółdzielczego lokatorskiego albo zadłużyli mieszkanie w budynku przejętym przez prywatnych właścicieli. O lokal socjalny nie mogą wnioskować osoby, które straciły mieszkania tzw. hipoteczne i spółdzielcze własnościowe. Lokale socjalne nie przysługują również eksmitowanym sprawcom przemocy domowej, nawet jeżeli spełniają powyższe kryteria.

Negocjacje z wierzycielem

Jedną z najczęstszych przyczyn skierowania do sądu pozwu o eksmisję przez właściciela lokalu lub zarządcę mieszkania jest nie wywiązywanie się przez nas z obowiązku wnoszenia opłat za lokal. Jeżeli zadłużyliśmy mieszkanie i sprawa trafiła do sądu, a wyrok nie zapadł, możemy jeszcze podjąć negocjacje z wierzycielem. Powinniśmy zwrócić się pisemnie do wierzyciela z prośbą o wycofanie sprawy z sądu, wyjaśnić powody zadłużenia oraz sytuację życiową osób mieszkających w lokalu, a także podjąć zobowiązanie spłaty zadłużenia w określonych ratach i terminie. Należy jednak mieć na uwadze realne możliwości finansowe i nie podejmować zobowiązań, z których nie będziemy w stanie się wywiązać. Niezbędnym warunkiem podpisania ugody co do spłaty zadłużenia z wierzycielem jest zawsze regularne wnoszenie bieżących opłat za lokal.

Możemy sobie pomóc

Pamiętajmy, że w każdej sprawie o eksmisję (bez względu na przyczynę) możemy pomóc sobie i swoim najbliższym wyłącznie wtedy, kiedy nie zaniedbamy spraw formalnych. Odbierajmy regularnie korespondencję, pamiętając, że awizo doręczone dwukrotnie pod właściwy adres, nawet jeżeli przez nas nie odebrane, uważa się za prawidłowo dostarczone i sprawa toczy się dalej. Poza tym pilnujmy terminów wyznaczanych nam przez sąd, nie zostawiajmy np. pisania odpowiedzi na pozew na ostatnią chwilę, skonsultujmy się z fachowcem, jeżeli nie jesteśmy pewni, jak dalej działać i koniecznie stawmy się na sprawie w sądzie. Jeżeli nie będziemy w sądzie wyrok i tak zapadnie. Będzie to tzw. wyrok zaoczny, oparty wyłącznie o argumenty i wnioski strony, która wniosła pozew (np. wniosek o eksmisję bez prawa do lokalu socjalnego). Tym samym odbierzemy sobie możliwość przedstawienia naszej sytuacji finansowej, rodzinnej, zdrowotnej, która mogła doprowadzić do eksmisji oraz okoliczności przemawiających na naszą korzyść jak również działań, które podjęliśmy, żeby wyeliminować przyczyny eksmisji.

 

 

stan prawny na 24.09.2014

 

 

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2001.71.733)


Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U.2014.121)